Ein Gedicht: Dass du ein Esel bist, sieht man!

[sykaltroshja]

Mimoza Ahmeti

Dass du ein Esel bist, sieht man


Ein Gesicht, hübsch einst, nun gezeichnet,
in deinen Spuren find ich den Tod, den man dir zugefügt hat,
in den Frauen, die du verlorst, die du verließt, die sich retteten
durch Flucht vor dir,
um zu überleben, irgendwo,
in milden Gaben von Gefühl.

Ein Gesicht, hübsch noch immer, trotz Zerstörung, Zweifel, Dekomposition
ein Leib zu kriechen, dich zu verkriechen in verfluchter Erde.
Im Maß gigantisch und zugleich verzweifelt.
Der Ring im Ohr – etwas belebt mit Sinn die Leere.
Täglich verspielst du etwas von der Qualität des Sterns, zerrinnst im Sand,
jede Nacht wächst dir etwas zu von der Unsterblichkeit des Todes.
Ach, jetzt, da du verlöschst, immer noch dabei bist zu verlöschen,
peitschst du die Luft mit grausigen Tentakeln sicher Einsamkeit ...
Mit pfeifender Schlinge fängst du, zerrst und quetschst und zwingst,
mit sterilen Lippen, fühllos der Leib.

Ich fand sie oft, die Spuren deiner Verflüchtigung, Ausschweifung
diese indirekte art der Äußerung, Vergiftung
Heimlichkeit, Ausflüchte, Wankelmut, Nichtsein
diese Unbeständigkeit, Nichts, auf das sich bauen läßt.
Luxuriöse Gefühle, im Kern zerstörerisch,
zerkratzen wie Katzen die Brüste verlassener frauen.
Ein hübscher verirrter, der sich weiter verliert.
Du weißt dich zu geben, aber in dir ist kein funke Moral.
Ich bin die deine, bin dir, was ich immer war:
halt, Inspiration, Ausweg aus der Sackgasse.
Nur, du begreifst es nicht, weil du ein Esel bist,
und das ist der Grund,
dass ich dich
wahnsinnig
liebe...

[jenga]

Hi Sheriana!

Das ist wirklich ein ganz tolles Gedicht!
Kann man es irgendwo auf albanisch nachlesen?

LG

[sykaltroshja]

Që ti je gomar, kjo është diçka që duket!

Fytyrë e bukur dikur, tani stigmatike,
në gjurmet e tua gjej vrasjen që të kanë berë,
në gratë që i humbe,që i braktise,a shpëtuan duke ikur prej teje,
për mbetur gjalle diku
në lëmoshe ndjenje.
Fytyrë e bukur dhe sot, me gjithë prishjen, dyshimin,
dekompozimin,
trup që zvarrisesh e birresh në tokë të mallkuar.
Masë vigane dhe e dëshpëruar njekohesisht.
Një vath në vesh-diç ja nxit kotësisë kuptimin.
Çdo ditë humb diçka nga cilësia e yllit,
vdiresh në rërë.
Çdo natë fiton diçka nga pamortësia e vdekjes.
Oh, tani që po shuhesh, ndërsa vazhdon akoma të shuhesh
vërvit në ajër tentakula të tmerrshme vetmie të shthurur
me lak fshikullues kap, tërheq e shtrëngon,
robëron me buzët sterile, trupin e pandjeshëm.
Shpesh kam rënë në gjurmët e bjerrrjës sate, shfrimit
mënyrës së tërthorte të shfaqjes, helmimit,
fshehjes, sofizmit, lëkundjes, së paqenës,
asaj paqëndrueshmerie që nuk ngre dot bazë.
Ndjenja luksoze, në esencë shkatërruese,
gërryejnë si macet gjire grash të lëna.
Rrugëhumbur i bukur që vazhdon të humbësh,
që di të sillesh por që etika s'ta përmbush dot shpirtin.
Jam jotja, më ke, gjithmonë më ke pasur,
mbështetje, fryme, shteg në rrugë pa krye
Por ti s'e kupton, ngaqë je gomar,
dhe ky është shkaku
që unë të dua tmerrësisht...

[jenga]

Vielen Dank, das war sehr nett von dir!!!
Das Gedicht erinnert mich nämlich an jemanden...

Liebe Grüße

[Kusho1983]

Ich fand das eine Lied von ihr sehr toll, weil es so psychodelische Aspekte hat! "Çmenduria" hiess es, wenn ich mich nicht täusche!

[sykaltroshja]

Hi,

das Lied kenne ich leider nicht. Ich habe von ihr nur gelesen und ihre Ausstellungen gesehen. Ich habe sie als ich 16 war, persönlish getroffen. Sie ist eine tolle Frau!!!

Gruss
sh.

[harabeli]

Mimoza Ahmeti

CMENDINA ME PORTE HAPUR
Po ikni, po na lini,
duke menduar; "Pergjithmone",
Nga ky dhe qe ishte juaji, joni,
qe eshte cmendina jone.
Cmendina jone e dashur, mallengjyese
me kafkat shqyese.

O te cmendurit e mi te shtrenjte,
sa ju dua,
megjithese kurre s'ju flas,
megjithese kurre s'me flisni
dhe dot s'ju duroj
dhe dot s'me duroni.
Por ky eshte rit:
ne nuk e shohim ne sy njeri-tjetrin
per pa urryer,
dhe ky eshte shkak
per t'u dashur gjer ne cmendim,
duke buzeqeshur ekzaltisht,
ndersa ne faqe
lotet na rjedhin,
lotet.

Bashkevuajtes te mi
qe ikni mergueshem,
te cmendines sone unikale,
me sy te fiksuar
pas nje ideje te vetme,
oh, vetem pas nje ideje te vetme,
qe askurre s'u pa, s'u gjend askund
dhe s'di ndonjehere ne ka per t'u gjetur.

Shperndahuni, ikni, tretuni.
Vend me vend shtet me shtet...
Oh, cfare piskame pisket
nga cmendina jone
ne oren e vone te perendimit,
kur malli e merr per bijte ne Perendim...

C'trishtim!
Mure te rrjepur..Mure qe gjithmone
kufizojne horizontin
per te lene nje qiell pa fund persiper.

Aty pas mesnate denesjet mbarojne,
dikush me vete po flet:
Sidoqofte shqiptarit,
kudo qe te ndodhet,
i mjafton marrezia e vet...

-
modern albanian arts...

[egnatia]

Dritero Agolli

Gomari - Der Esel

Dikur,sè di sa vjet më parë,
martohej biri i një mbreti,
në dasmë thirri dhe një gomarë,
ku gumëzhinte zijafeti.

I gjori unë, i mjeri unë!-
Filloi gomari të bërtasë.
-Ty nder të bëjnë,more lumë!
Nga kopshti dhija zu ti flasë.

-Sjam kërcimtar e muzikant.
moj korba dhi!... Medet,o kujë!...
Më ftojnë mua sot në dasmë,
që tërë natën të mbajë ujë.

grüsse egnatia